در سارایوو، در بوۀ نمایش یک سینما، سنا زندگی می کند؛ زنی که در solitude روزمره با تکرار پخش تعدادی از فیلم های یوگوسلاوی نسخه برداری می کند. ترکیبی از سکوت و رفتارهای روزمره این زن و فیلم هایی که از اتاق نشیمنش پخش می شود، فیلمی می سازد که روزی در زندگی سناست. در این فیلم با پیوستگی به حافظه جمعی و شخصی، تصویری از صمیمیت و تاریخ با دید سینما ارائه می دهد