خط داستانی
«بگو کمی نو به آدم بدهی!»؟ هم نشینی در کنار هم با وجود سازگاری های اجتناب ناپذیر به زبان شاعرانه پانتوم شکل می گیرد که تمنای تعهد را به زبان یک ارگانیسم واحد بیان می کند
آپموی سنتر
«بگو کمی نو به آدم بدهی!»؟ هم نشینی در کنار هم با وجود سازگاری های اجتناب ناپذیر به زبان شاعرانه پانتوم شکل می گیرد که تمنای تعهد را به زبان یک ارگانیسم واحد بیان می کند