خط داستانی
تجربه شنیداری عمدتا که در اکثر زمان به فضای تاریک و تعلیق اختصاص دارد. ساختار بصری و روایی فیلم تصور می کند چرخش و تغییر دید بین صدا و تصویر، جایی که جهان طبیعی عمدتاً از طریق پژواک صداهای تولید شده در حالت تعلیق و شگفتی نشان داده میشود. راهی آغازین که از حذف «فریمهای قابل دیدن» (عناصر اولیه) آغاز شد و نبود اطلاعات را به فرصتی برای ایجاد صمیمت در یک درک عاطفی تازه و فضای خلاقانه تبدیل کرد.