خط داستانی
در مه 1965، ارنست اشمیدت جونیور فیلمهای اجراهای اتو موهل به نامهای رمپستی پومستی و بدنسازی را ضبط میکند. در این دوره، موهل آثار عملگرایانهاش را تقریباً بهطور انحصاری برای مستندسازی عکاسی و فیلمی تصور میکند. ضرورت مواجههی خودجوش با عموم، که نقش عمدهای در اقدامات بعدی موهل ایفا میکند، به این آثار تعلق نمیگیرد.
