خط داستانی
پس از جنگ جهانی دوم، دولتهای پی در پی زمینهای کمارزشتر برای کشاورزی را واگذار کردند. در دههٔ شصت میلیون هکتار در سال بازگشایی شد. بخش زیادی از زمین برای کشاورزی مناسب نبود اما مالکان جدید مجبور به حذف بوته و سوزاندن جنگلهای بومی بودند تا سهمیه را نگه دارند. اکثر آنها میل داشتند این کار را انجام دهند و دولت را برای انتشار زمینهای بیشتر تحت فشار قرار دادند. پیامدهای بلندمدت آن بینظیر بود؛ با کشاورزی صنعتی و شوری خاک، میراث طبیعی با ارزشی به بیابان زیستی تبدیل شد
