خط داستانی
فیلم به ساکنانی میپردازد که با وجود کاهش جوامع، خدمات بسته و انزوای رو به افزایش، خانههای خود را ترک نمیکنند. از طریق گفتگوهای صمیمی، روالهای روزمره و بازتابهای شخصی، مستند به بررسی معنی نگه داشتن شیوهٔ زندگی در حال پژمرده میپردازد، هزینهٔ عاطفی ماندن وقتی دیگران میروند، قدرت و هویت مرتبط با زمین، تاریخ خانوادگی و جامعه، و استقامت آرام آنان که پشت سر میمانند. به جای بازنمایی نوستالژیک زندگی روستایی، پرترهای زمینی و انسانی از افرادی که با تغییر سازگار میشوند در حالی که عزت، تعلق و تداوم را حفظ میکنند در مکانهایی که به آرامی از نقشه محو میشوند.