خط داستانی
"من احساس میکنم که برخی از قطعات ساکت ممکن است به عنوان موسیقی بصری دیده شوند. شاید کمی خودپسندانه باشد که این را بگویم، اما قطعاتی مانند انزوا از این دست هستند. این فیلمی است که هر بار که آن را میبینم میخواهم آن را دوباره ویرایش کنم، فقط برای تفریح. مانند یک بداههنوازی جاز است و ممکن است در ست بعدی متفاوت باشد – ریتمها، توقفها، شاید با گذرگاههای طولانیتر و تغییرات در تن بصری، تم و تغییر، بازگشتها – همه نوع اصطلاحات موسیقایی ممکن است به کار رود. در اینجا هیچ توسعه واقعی روایت وجود ندارد. فیلم نشان میدهد که پسری در قایق پارویی به تماشای جهان اطرافش میپردازد. پسری که تصویرش را میبینید، پسر ما، دارمون است و سالها پیش من نیز پسری مشابه بودم." – ابوت میدر
