زمانی که راینر ورنر فاسبیندر ۲۲ ساله به صحنه یک تئاتر کوچک و پیشرو در مونیخ در سال ۱۹۶۷ حمله می‌کند و تولید را بدون هیچ مقدمه‌ای تصاحب می‌کند، هیچ‌کس تصور نمی‌کند که این جوان جسور به یکی از مهم‌ترین فیلم‌سازان آلمانی پس از جنگ تبدیل شود. با وجود شکست‌های اولیه، بسیاری از فیلم‌های او در معتبرترین جشنواره‌های فیلم موفق می‌شوند و مخاطبان، منتقدان و فیلم‌سازان را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهند. دیدگاه‌های رادیکال و خوداستثماری او، به همراه آرزویش برای عشق، او را به یکی از جذاب‌ترین کارگردانان سینما در این زمان تبدیل کرده است.