جرزی استوهر، محبوب‌ترین بازیگر لهستانی، این کمدی دلنشین را نویسندگی و کارگردانی کرده است که تصویری از او به عنوان فردی بی‌گناه در جهانی ناپاک را به نمایش می‌گذارد. استوهر در نقش گوستاو، پروفسور کروک که راهنمایی برای یک استاد سوئدی بازدیدکننده را بر عهده می‌گیرد، بازی می‌کند. عاشق سوئدی به زودی از سخنان خشک گوستاو دربارهٔ قهرمانان لهستانی خسته می‌شود و پیشنهاد جست‌وجوی همراهی زنانه می‌دهد، اما این کار از مهارت‌های نسلخستهٔ روشنفکر کم‌وبیش بی‌بهره است. در نهایت، گوستاو با دیدن معشوقهٔ قدیمی‌اش از گذشتهٔ دور به چشم‌هایِ گل‌سرخیِ زمان می‌نگرد و عشق قدیمی را دوباره می‌بیند.